Uit de verzamelde werken van S. Palin:

“You Can’t Blink”

You can’t blink.
You have to be wired
In a way of being
So committed to the mission,

The mission that we’re on,
Reform of this country,
And victory in the war,
You can’t blink.

So I didn’t blink.

(video via: Sarah Palin Has An Eyelash Problem)

Note to self: nu heb ik wel even genoeg gehad van Palin.

Omdat het vandaag gedichtendag is, wil ik je wijzen op het Project Laurens Jz Coster en de mogelijkheid om elke werkdag een gedicht toegemaild te krijgen. Al jaren zorgen Raymond Noë & Marc van Oostendorp voor m’n dagelijkse portie poëzie. Aanmelden voor de mailinglijst kan hier.

Vrouw, laten wij verder leven
als altijd en elkaar noemen
als die eerste nacht.

Laat er geen dag voorbijgaan
zonder dat ik jouw jongen
en jij mijn meisje bent.

Zelfs al zou ik ouder worden
dan Nestor en jij bejaarder
dan de Sibylle van Cumae,

laten wij daar niet aan denken
en genieten van de tijd
zonder de jaren te tellen.

Ausonius

Een cel is maar twee meter lang
En nauw twee meter breed,
Wel kleiner nog is het stuk grond
Dat ik nu nog niet weet,
Maar waar ik naamloos rusten zal,
Mijn makkers bovendien,
Wij waren achttien in getal,
Geen zal de avond zien.

O lieflijkheid van lucht en land
Van Hollands vrije kust,
Eens door de vijand overmand
Vond ik geen uur meer rust.
Wat kan een man, oprecht en trouw,
Nog doen in zulk een tijd?
Hij kust zijn vrouw, hij kust zijn kind
En strijdt de ijd’len strijd.

Ik wist de taak, die ik begon,
Een taak van moeiten zwaar,
Maar ‘t hart, dat het niet laten kon,
Schuwt nimmer het gevaar.
Het weet hoe eenmaal in dit land
De vrijheid werd geëerd,
Voordat een vloek’bre schennershand
Het anders heeft begeerd.

Voordat, die eden breekt en bralt
Het misselijk stuk bestond,
En Hollands landen binnenvalt
En brandschat zijne grond;
Voordat, die aanspraak maakt op eer
En zulk Germaans gerief,
Ons volk dwong onder zijn beheer
En plundert als een dief.

De Rattenvanger van Berlijn
Pijpt nu zijn melodie;
Zowaar als ik straks dood zal zijn,
De liefste niet meer zie
En niet meer breken zal het brood
Noch slapen mag met haar,
Verwerpt al wat hij biedt of bood,
Die sluwe vogelaar!

Gedenkt, die deze woorden leest
Mijn makkers in de nood,
En die hun nastaan ‘t allermeest,
In hunne rampspoed groot,
Gelijk ook wij hebben gedacht,
Aan eigen land en volk,
Er komt een dag na elke nacht,
Voorbij trekt ied’re wolk.

Ik zie hoe ‘t eerste morgenlicht
Door ‘t hoge venster draalt,
Mijn God, maak mij het sterven licht,
En zo ik heb gefaald,
Gelijk een elk wel falen kan,
Schenk mij dan Uw gena,
Opdat ik heen ga als een man
Als ‘k voor de lopen sta…

Jan Campert (1943)

(bron)

They fuck you up, your mum and dad
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.

But they were fucked up in their turn
By fools in old-style hats and coats,
Who half the time were soppy-stern
And half at one another’s throats

Man hands on misery to man.
It deepens like a coastal shelf.
Get out as early as you can,
And don’t have any kids yourself.

Philip Larkin